Sinds afgelopen winter zijn ze lid van onze vereniging. Hans en Hans. Hieronder een interview van Hans door Hans. Maak kennis met deze Volendamse vrienden!
Naam:
Hans Schilder (HS) en Hans Moolenschot (HM)
HS, 13-11-1951, getrouwd en één dochter
HM, 2-8-1950, getrouwd en twee dochters
Lid sinds:
HS: november 2011
HM: na wat aarzeling ben ik, mede door het enthousiasme van Hans Schilder, vrijwel gelijk met Hans begonnen.
Hoe ben je ertoe gekomen om te gaan roeien?
HS: Had al vaker gekanood, maar dat vond ik halfslachtig. De benen doen niets, ze zitten zelfs in de weg bij calamiteiten.
Ik wil een sport waarbij (bijna) alle spieren flink mee moeten doen, onder de voorwaarde dat er een kleine kans op blessures is. Zal wel met leeftijdgrens > 59 te maken hebben? Mijn credo is ook : beter ROEILATER dan ROLLATER !
HM: Mijn eerste ervaring met de boot is de huwelijksboot, die al bijna 30 jaar aardig op koers vaart. Dit is een kwestie van de wind strak in de zeilen houden.
HS beschrijft dat zijn benen met kanoën nog wel eens in de weg zitten, nou die van mij functioneren nog steeds als die van een zeeman. Vanaf onze kennismaking worden wij aangesproken met onze initialen H.M en H.S.
Om een misverstand uit de weg te ruimen: wij zijn Hans Moolenschot en Hans Schilder, eerzame burgers uit Volendam en kennen elkaar meer dan dertig jaar.
Door onze gewaardeerde captains Ben en Riet worden wij met onze initialen geplaagd omdat zij geheel van slag raakten welke Hans nu aan slag moest.
Ik, Hans M. hoop met het pensioen in zicht, nog lang met H.S en de vereniging veel roeislagen te mogen maken.
Hoe kom je bij de Purmerender Roeivereniging De Where uit?
HS: Op een mooie zomerse zaterdagmorgen fietste ik langs de Purmerringvaart en kreeg ik een geweldig gevoel bij het zien van die rijen prachtig gelijk halende riemen in dat vlakke spiegelende water. Ben toen gelijk gaan praten in het clubhuis en het klikte meteen. Moest nog wel even een maatje regelen en dat is met Hans Moolenschot prima gelukt.
HM: Als klein jongetje fietste ik vaak van Volendam naar Purmerend. Het eerste wat ik zag als ik Purmerend arriveerde was de roeivereniging. Ik vond het altijd een beetje elitaire sport, maar kon wel gefascineerd naar de boten kijken, niet wetende dat ik zelf ook ooit nog eens bij deze roeivereniging terecht te zou komen.
Nu ik een aantal weken mee roei, kan ik alleen maar tot de conclusie komen dat het verre van elitair is en iedereen heel enthousiast mij probeert de kunst van het roeien bij te brengen.
Van wie kreeg je instructie?
HS: Het is een wonder, een dergelijk grote groep geweldige instructeurs. We hebben zo langzamerhand van hen allemaal roei-instructie gekregen.
HM: HS, ik ben het helemaal met jou eens. De inzet van jullie voelt, ondanks de winterse temperaturen, als een warm bad.
Wie is volgens jou de beste instructeur?
HS: Het is Ben de Rijk die bij ons de eerste basis heeft gelegd.
Zijn sterke punten: zijn gedegenheid, rustige uitstraling en droge humor.
Minpunten? hij wil al zijn vrije tijd wel aan roei-instructie besteden. Moet aan zichzelf denken.
Cees de Groot heeft aangevuld en veel techniek uitgebouwd.
Sterke punten: focus op houding en spierwerking, sterke leiding en beeldende humor.
Minpunten? als de watertemperatuur bijna tot op 1 graad Celsius is gedaald, ons toch laten aanmodderen met boeg-slag wisselen, en daarna leuk vertellen hoe dat nou eigenlijk wél (technisch volmaakt) moet.
Riet heeft ook techniek aangevuld en aangescherpt.
Sterke punten: focus op ritme, gelijke push na haal (met gesloten ogen), sterke leiding en altijd een bemoedigende kwinkslag.
Minpunten? gaan we op letten; misschien is er wat op de pannenkoeken aan te merken die ze op Zwerftochten (zoals de Purmerringtocht) mee neemt. O ja: ze ziet en hoort alles als ze als coach op de wal staat!
Dennis: Een enkele keer instructie van gehad, ook als wal coach.
HM: Nou Hans, ik vind het altijd moeilijk om namen te noemen, maar Riet met haar pannenkoeken op 25 maart, heeft toch wel een klein streepje voor.
Wat is je favoriete boot of boottype?
HS: Bij sterke wind de stabiele wherry en normaliter de Alk (flitsend).
HM: Als beginneling prefereer ik nog wel de wherry, maar de C3 is toch wel kikken.
Voorlopig nog maar wat uurtjes oefenen in de wherry.
Wanneer denk je af te gaan roeien?
HS: In de wherry ergens in april of mei 2012.
HM: Ik hoop toch wel in het jaar 2012, zo niet dan spring ik overboord en ga alleen nog maar met de pont.
Wil je ook gaan skiffen?
HS: wil ik wel les in gaan nemen, maar dan bij lekker zwemweer.
HM: Misschien in de verre toekomst, maar dan moet ik eerst een levensverzekering afsluiten en zeker weten dat ik jou Hans, kan kloppen.
Mooiste moment tot nu toe?
HS: Voelen dat techniek beklijft en dan meerdere sessies flink doorhalen in de Alk.
HM: De momenten dat de martelingen van het leren roeien overgaan in momenten van inspanning naar ontspanning.
Wat vind je van de sfeer in het clubhuis en van de omgang met andere roeiers?
HS: De sfeer is plezierig en ongedwongen; integratie met andere (gevorderde) roeiers moet wat op gang komen. Het meedoen aan tochten zoals die van 25 maart jl. kan daar zeker aan bijdragen.
HM: Ik ben het met je eens Hans, leuke sfeer en dat de instructeurs (Cees, Ben en Riet) voor ons de moeite nemen om het roeien bij te brengen. Het voelt alsof je elitair wordt behandeld (dus toch...).
HS en HM